Ιστορικό εκλογών

Τον Σεπτέμβριο του 1949, μετά τη λήξη του Εμφυλίου, και με δεδομένο ότι η θητεία της Βουλής δεν μπορούσε να παραταθεί μετά το πέρας της τετραετίας, τέθηκε αναπόφευκτα το ζήτημα της μορφής που θα λάμβανε η διακυβέρνηση της χώρας. Από τη στιγμή που η πολιτική ζυγαριά έκλινε προς τις εκλογές, οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες για την κυβέρνηση του Αλέξανδρου Διομήδη, ο οποίος μετά την παραίτηση του αντιπροέδρου Σοφοκλή Βενιζέλου, του υπουργού Στρατιωτικών Παναγιώτη Κανελλόπουλου αλλά και του αρχιστράτηγου Αλέξανδρου Παπάγου, υπέβαλε με τη σειρά του παραίτηση στις 5 Ιανουαρίου 1950. Την επομένη, ο Ιωάννης Θεοτόκης ορκιζόταν πρωθυπουργός της υπηρεσιακής κυβέρνησης που θα διενεργούσε τις εκλογές, οι οποίες ορίστηκαν για τις 19 Φεβρουαρίου. Στο μεταξύ όμως, οι διαπραγματεύσεις για τον εκλογικό νόμο καθυστέρησαν να τελεσφορήσουν και ως εκ τούτου οι εκλογές μετατέθηκαν για τις 5 Μαρτίου.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Ηλίας Νικολακόπουλος, Η καχεκτική δημοκρατία. Κόμματα και εκλογές, 1946-1967, Αθήνα 2001.

Jean Meynaud (με τη συνεργασία των Π. Μερλόπουλου, Γ. Νοταρά), Οι πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα, 1946-1965, τ. Α΄, Αθήνα 2002.

Σωτ. Ριζάς, Η ελληνική πολιτική μετά τον εμφύλιο πόλεμο: κοινοβουλευτισμός και δικτατορία, Αθήνα 2008.

Λεζάντα.

«Για πρώτη ίσως φορά διεξήχθησαν εκλογές με τέτοια παραδειγματική τάξι. […] Οι εκλογείς, γέροι που έχουν ζυμωθή μέσα στα ρωμέϊκα εκλογικά “νταβαντούρια” μιας ολόκληρης ζωής και νέοι, που πρωτοαντίκρυσαν την κάλπη μετά την τελευταία παγκόσμια αλληλοσφαγή, μπήκαν πολιτισμένα στην ουρά, έφτασαν μπροστά στο δικαστικό εκπρόσωπο, έδωσαν το εκλογικό τους βιβλιάριο, πήραν από τους αντιπροσώπους των κομμάτων τα ψηφοδέλτια, ξεχώρισαν πίσω από το παραβάν τους εκλεκτούς των και τους έρριξαν μέσα στη μικροσκοπική αυτή Βουλή, την κάλπη».

εφ. Εμπρός, 17.11.1952

«Η ψηφοφορία, κατά τας χθεσινάς εκλογάς, διεξήχθη ομαλώς και χωρίς επεισόδια, πλην ασημάντων εξαιρέσεων… Η ψηφοφορία ήρχισε κανονικώς την προσδιορισμένην ώρα, δηλαδή από τη ανατολή του ηλίου, εις τας 7.09 π.μ. εις όλα τα τμήματα, πλην του Καματερού (Λιοσίων), όπου, ολίγον προ της ενάρξεως της ψηφοφορίας ο δικαστικός αντιπρόσωπος υπέστη καρδιακήν προσβολήν και απεβίωσεν εκ ανακοπής και Πετραλώνων, διότι τα επτά εκ των 10 τακτικών και αναπληρωματικών μελών της εφορευτικής επιτροπής εστερούντο γραμματικών γνώσεων. Επίσης εις όλα τα τμήματα έληξε η ψηφοφορία την 5.11 μ.μ…».

εφ. Ελευθερία, 17.11.1952

ΕΚΛΟΓΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ